تجاوز انگلیس

انگلیسی ها پس از تضعیف افعانستان، در نوامبر 1838 به این کشور تجاوز کردند و شاه شجاع یکی از نوه های احمد شاه را در اگست 1838 در کابل به عنوان پادشاه افغانستان منصوب نمودند. دیری نگذشت که در سال 1840 مردم مسلمان کابل بر علیه اشغالگران انگلیسی قیام نمودند و تا سال 1842 انگلیسی ها را از کابل بیرون راندند. در نتیجه ی این قیام، امیردوست محمد خان که از طایفه ی محمد زایی بود برای بار دوم به سلطنت رسید. وی در زمان تجاوز انگلیس به افغانستان هم حاکم این کشور بود، اما بدون کوچکترین مقاومتی ٿرار نموده و به بخارا رٿت. انگلیس ها، بار دیگر در سال 1878 در زمان حکومت امیر شیرعلی خان به بهانه پذیرفتن یک هیأت روسی توسط وی و امضای قرارداد با هیأت مذکور، به افغانستان لشکر کشی نمودند. شیرعلی خان نیزمانند پدر خود امیر دوست محمد خان فرار کرد و انگلیس ها معاهده ی « گندمک» را که به موجب آن قسمت هایی از خاک افغانستان از این کشور جدا شد، با محمد یعقوب خان پسر و جانشین شیرعلی خان در تاریخ 30 ماه می سال 1879 میلادی امضا کردند. مردم کابل بار دیگر علیه متجاوزان انگلیسی قیام نمودند و «کیو ناری» سٿیر بریتانیا در کابل را با هیأت سیاسی همراه وی به قتل رساندند. بدین طریق جنگ دوم افغان و انگلیس آغاز شد که سرانجام انگلیس ها ظاهراً شکست خوردند ولی امیر عبد الرحمان خان متحد سیاسی آن ها به قدرت رسید. عبد الرحمان خان در مدت 21 سال سلطنت خود با شدت عمل، وحدت ساسی افغانستان را در حقیقت برای اولین بار در چارچوب مرزهای کنونی تحکیم بخشید؛ لیکن از سرزمین های اشغالی افغانستان که در تصرف انگلیس ها قرار داشت با امضای معاهده ی « دیوراند» چشم پوشی کرد و استقلال سیاسی افغانستان را هم به دست نیاورد. بعد از امیر عبد الرحمان خان پسرش حبیب الله خان جانشین او گردید و به تعهدات پدرش با انگلیس ها وفادار باقی ماند.